Reizen en uitstapjes

reizen

Een heel belangrijk deel van mijn leven was en is reizen altijd gebleven.
Tijdens mijn jeugd namen onze ouders ons een paar keer per jaar mee om de belangrijkste steden in de wereld te bekijken. Toen we jonge waren begon dat met steden in Europa. Later ook daarbuiten.
Ze vonden dat een belangrijk deel van de opvoeding.

Ach hemeltje wat heb ik af en toe de musea en de kerken die we in moesten vervloekt.
En wat moest ik als kind nou in een Wiener Opera, ‘l Opera Paris of de Berliner Opera om naar gekweel te luisteren.

Het reizen is echter nooit meer mijn bloed uitgegaan. Ach wat ben ik mijn ouders daar nu dankbaar voor!
En wat is het leuk om je kinderen je voorbeeld te zien volgen, zo hun blik verruimend en hun beeld, inzichten en levensopvatting verbredend!

Ook al wonen we nu op, voor ons, de mooiste plek op aarde, aan het water en aan de rand van het natuurgebied Zeegbos, toch begint het zomaar uit het niets…..ineens…..te kriebelen…..
En dan moet ik weg….
Gelukkig met Willem, Annet of de vriendenkliek als trouwe volgers en mede-ontdekkers.
Of het nou een dag of lang weekend strand is, een eiland in de buurt of weg, een mooie stad in binnen of buitenland, een ander land, als het maar een andere geur is. Een andere omgeving, cultuur etc.

Tegenwoordig heeft het een extra belangrijke dimensie gekregen. Als je beseft dat Willem en ik de rest van het jaar vaak geleefd worden door onze 7 kinderen met aanhang en onze kleinkinderen, vrienden uit twee werelden van geschiedenissen en ons werk, plus de dagen en weekenden dat Willem nog in zijn eigen huis is omdat zijn jongste twee daar hun sociale leven hebben.
Tijd voor ons tweetjes is vaak schaarser dan je denkt.
En als je al vrije tijd hebt is er altijd wel dat telefoontje, dat smsje, dat bezoekje, dat kadootje te kopen, die visite, voorbereiden van je werk, een verjaardag, afscheid, feestje, vergadering etc.
Het is daarom niet voor niks dat je ons soms een beetje tikkie vaak ziet weg gaan naar evenementen of mooie steden en landen! Gewoon omdat we dan helemaal écht samen zijn in een wereld die van ons tweetjes is!
Want hoe ongelofelijk veel we ook om en aan onze (klein) kinderen, familie, vrienden en werk geven, we willen, ondanks de ‘late liefde’ en de daarbij behorende geschiedenissen en rugzakken, ook onze eigen geschiedenis maken.

En waar kunnen we die wereld waar het eventjes allemaal wél klopt beter creëren dan ver weg van alles, in een ‘geleende tijdelijke wereld’. (en zelfs die delen we dan nog op sociale media)

Geef een reactie