Noodkreet

15439892_1588217764528729_7335311578010130909_nVaak hoor ik zeggen: ‘die baan van jou is maar zwaar hoor. Ja, wel dankbaar, maar zwaar. Je moet zoveel en de kinderen zijn zo anders’.
Het klopt….maar toevallig is dit wel de aller aller mooiste en leukste baan voor mij.
En als ik dan zo om me heen kijk, naar al die collega’s, dan hebben ook zij de mooiste baan voor hen. Dat weet ik zeker. Want voor ieder kind, van IQ 20 tot 70, zit in hun beperking juist ook hun kracht en dat biedt ons weer inspiratie om mogelijkheden en kansen te scheppen.
En ja… soms is dat zwaar….Nee, niet met de kinderen…maar juist al dat gedoe om onderwijs heen terwijl we juist zo graag ons met kinderen bezighouden om mogelijkheden en kansen te creëren.

Luc Stevens (mijn voorbeeld) noemt zo mooi de 3 stappen: relatie-competentie-autonomie.
Relatie, lees vertrouwen, is ver te zoeken in de onderwijs-inspectie-regeltjes-systemen-modellen-protocollen-wereld. Versplintering, opbrengstgericht, effectief, hap snap vluchtige gesprekken, planmatig en smart. Relatie is bijna eng want oh jee je kwetsbaar opstellen…..Stel je voor dat de buitenwereld jou als rolmodel, in je voorbeeldfunctie zou zien twijfelen. Terwijl uit twijfel vaak de mooist overdachte en doorvoelde ideeën komen.
Competentie is niet meer vooral je talent-hart-gevoel-ervaring-liefde voor het vak volgen- en bekwaam zijn maar is vooral; cursussen volgen-meer cursussen volgen-nog meer opfriscursussen volgen- opleidingen volgen-meer opleidingen volgen-deskundigheid bevorderen om vooral aan je punten in een lerarenregister te komen. De beste, knapste, inventiefste zul je zijn en zelfs daarna ben je nog niet goed genoeg!!
Autonomie, ach autonomie bestaat nog nauwelijks. Je bent overgeleverd aan de klauwen van regel en wetgeving, van betutteling, gewrongen in systemen, aan banden van registratie vastgelegd, bedacht door mensen die liever hun hoofd dan hun hart gebruiken en bespied en geïnspecteerd door mensen die steeds weer wat nieuws bedenken om hun eigen vak niet overbodig te maken.
Dát wat er in onderwijs werkelijk toe doet zijn ze vergeten. Dát wat het onderwijs werkelijk nodig heeft ligt achter hen, is ouderwets en kan écht niet meer. Een 21th century skills juf zul je zijn in een overvolle klas achter een buro met laptop waarop je van minuut tot minuut bijhoudt hoe het kind presteert!!
Een kind knuffelen…oei kijk maar uit…non affectief is de leus!
Boos worden???? Nee hoor…geweldloos communiceren via een ik-boodschap! Alsof dat altijd oplucht…
Je loswrikken-je eigen gang gaan???? Waag het niet want voor jou 10 anderen….ach nee toch niet want ze krijgen de PABO’S niet vol….schrijnend tekort aan leerkrachten. Raar hè!!

Ik wil lachen met de mensen om me heen, voelen en weten wat er in hen speelt. Ik wil werken met mijn hart. Yurls maken, kijken naar taal door de school heen, lessen maken, aanvullingen voor methodes bedenken, naar kinderen luisteren ipv ze constant op alles te moeten testen (en wat test ik dan???!!!). Ik wil eindeloos geïnspireerd blijven door mijn leerlingen die me nieuwsgierig maken meer van hen en over hen te weten te komen middels gesprekken en ja ook boeken en artikelen. Ik wil contact met hun ouders omdat zij hun kind beter kennen dan wie dan ook. En soms ook niet kennen maar ook dan zegt mij dat genoeg. Ik wil dat het kind en de ouders zich gekend weten zonder mailsystemen en persoonsregistratie in 3 verschillende systemen.
Ik wil weer het vertrouwen krijgen, voelen dat ik een fijn mens ben en een leerkracht die elke dag gewoon zijn heerlijke vak uitoefent, die groeit en bloeit niet omdat er aan getrokken wordt maar omdat ze zon en water krijgt. Gewaardeerd worden middels een glimlach, een schouderklop, een knipoog ipv gevat te worden in registratiepunten in een register.
De kinderen vertellen mij dat wél, puur, recht door zee, zonder er doekjes omheen te winden die doordrenkt zijn van rozen van Leary, ijsbergen van Mc Lleland, leerstijlen van Kolb, competentie modellen of Maslov driehoeken, cirkels, piramides, spiralen etc!
Ik wil mijn vak terug zonder tegendraads genoemd te worden omdat ik me soms afzet tegen systemen. Zonder moedertype genoemd te worden omdat ik met mijn hart spreek en me betrokken voel bij wel een wee van anderen, mijn collega’s en vooral mijn leerlingen en hun ouders en naast het vakjargon ook hún taal spreekt.

En daarom zijn er weer 7 kerstboompjes gebreid. 7 Kerstboompjes voor leerlingen die er straks aan frunniken en friemelen, proeven, sabbelen en ruiken. Leerlingen van geweldige collega’s die met deze leerlingen werken die in ogen van menigeen allang opgegeven zijn. IQ niet te testen. Collega’s die vooral alles zelf bedenken, maken, ontdekken, toepassen, mateloos creatief zijn, ongekend lief en geduldig zijn. Collega’s die zich kunnen verplaatsen in een wereld die menigeen allang niet meer kent en vergeten is. Die zintuigen prikkelen. Die blij zijn met een oogopslag, een klank of het omdraaien van een hoofd. Collega’s die niet testen maar de hele dag kijken en voelen en hun harten laten spreken. Collega’s die hun vak kennen zowel verzorgend als onderwijzend.
Collega’s voor wie ik mijn petje afneem en kerstboompjes brei terwijl er nog twee CITOtoetsen liggen te wachten in mijn eigen klas….noem t foutief klassenmanagement, ik noem het keuzes maken en je hart volgen want voor zulke ‘verzoeken’ leg ik alles aan de kant omdat er dus belangrijkere dingen zijn dan een toets! En omdat het daarom de mooiste baan voor ons is zolang je nog wat voor elkaar kunt betekenen, niet als punt in een register, maar als mens!

Alsjeblieft lieve Christel. Ik kom ze maandag brengen

15319030_1588217807862058_1893343432221356587_n

 

Excursie Openlucht Museum

Heerlijke ochtend excursie naar het Openlucht Museum. Les ‘van zaaien tot maaien’ en verder….
Een draaiorgelman, wol van het spinnenwiel, de ‘breimevrouw’ van Doornroosje, maar de juf kan mooier breien 🙂
En een borstrok breien?????….een rok hoort niet op je borst breimevrouw maar over je benen en op een borst moet een bh……en…
Er zit geen r in de maand mevrouw maar wel dagen 🙂
Een bed in de kast (bedstee) en waar bewaren ze de chips dan……
Een échte Amsterdamse kroeg ….met het liedje ‘Geef mij maar Amsterdam’ en de opmerking….. ‘maar jij vindt Parijs wel leuker hè juf.
Een heus tramritje, een rooktrein (stoomlocomotief).
Een wagenwiel maker,….toen bestonden er nog geen fietspompen hè juf….
En ze hebben ge-egd, geploegd, gezaaid, broodjes gebakken… vroeger moesten mensen ook wel zweten hè juf…
Ik vind genoeg geleerd vandaag en tja dat graan gemalen wordt in de draaimolen…ik reken ’t goed !

13529068_1419369491413558_5352149332845633258_n

Uitgangen met een ‘b’

bUitgangen met een ‘b’ 

‘Flexibel moet je zijn’ is een veel gehoorde kreet bij ons op school. Ach….en niet alleen bij ons.
En dat, terwijl ikzelf nogal eens mijn twijfels erover heb. Natuurlijk moet je niet vastroesten in een klas waar je al jaar in, jaar uit staat maar de opgedane kennis en ervaring van al die jaren kan, als je een goede leerkracht bent die niet elk jaar weer terugvalt op oude successen en ook eens wat nieuws, gestoeld op die successen,  probeert, ook van heel veel waarde zijn. Lees verder… →

Bij de Hema

hemP. is een leerling die door zijn ouders geadopteerd is uit een Oost Europees land.
P heeft een reactief hechtingsstoornis.
P wordt ervaren als lastig omdat hij altijd aandacht zoekt.
Arme mensen die het niet begrijpen….. P zoekt geen aandacht maar veiligheid.
Gelukkig komt P dit jaar bij ons in de klas en knapt erg op!

Lees verder… →

Een doos vol trucs

jiDe inspecteur komt eind van de week en de school staat op zijn kop.
Alles moet voor het hoge bezoek wijken en check, check, dubbelcheck, de mappen moeten kloppen, de handelingsplannen in orde zijn, de OPP’s ondertekend, de roosters aangepast, de Cito’s geordend, adreslijsten up to date etc. etc. Niet alleen na schooltijd maar ook tijdens de uurtjes vrij spelen zijn juffen en meesters druk met het perfect in orde maken van alles en nog wat aangaande de klassenorganisatie.

En dat in een tijd dat ook de evaluatie rapporten en de portfolio’s geschreven moeten worden, de brieven voor gesprekken de deur uit moeten, het schoolkamp geregeld moet worden en de eindmusical geoefend.
Juffenhoofden lopen om!

Lees verder… →