Middelbare scholen

1972-1973
1973-1974

De eerste dag al zo bang zijn is een slecht begin. Mijn ouders kregen me tegen alle adviezen van de hoofdmeester op de Lorentzscholen Gemeenschap in Arnhem in de brugklas.
Hier mocht ik me bewijzen……. (duh)

Ik begon op de Heselbergerweg in Arnhem waar één van de vele locaties zich bevond.
Ook toen had je al pesters en heel wat keren is mijn tas afgepakt nét toen ik de bus in wilde of is mijn tas ín de bus door pesters uit de bus gegooid vlak voor de deuren zich sloten bij een tussenhalte.
Maar er waren ook minder erge momenten.
Een schreeuwende half overspannen geschiedenisleraar, samen naar zwembad Klarenbeek, sporten op het Cranenveldje, straf krijgen omdat je weer eens zat te kletsen maar dan bij een hele lieve conciërge terecht komen die zei dat hij zelf ook altijd ondeugend was geweest. Je kreeg dan leuke klusjes te doen of mocht gewoon lekker huiswerk maken in zijn knusse hok. Ook de brugklas coördinator (ik weet zijn naam niet meer) was geen slechte maar gezellig Bourgondische man die je eventjes vermanend toesprak maar altijd weer wilde weten hoe het verder met je ging.
Van mijn prestaties van dat jaar kan ik me niet veel herinneren maar ik geloof dat ik het amper gered heb.
Ik mocht echter wel door naar de tweede brugklas maar moest er hard aan trekken.
Hard trekken aan iets waarvan je dacht (door de lagere school ingepeperd) dat je het toch niet kon.

hesel

De tweede brugklas was op de Apeldoornseweg in Arnhem. Muziek hadden we in de prachtige witte villa in park Sonsbeek in de kelder. Daar was ook de Soos te vinden.
Maar mijn faalangst speelde me parten.
Ik ging elke dag na schooltijd trouw naar huiswerk begeleiding bij Hans Folmer, de zoon van mijn leraar handel en economie.
Aan het eind van elke dag kende ik alles op mijn duimde. De teksten kon ik dromen.
Maar dan zat ik de volgende dag achter mijn proefwerk en wist niets meer.
Ik kreeg ook mijn eerste migraine aanval.
Misselijk en strak van de hoofdpijn spuugde ik de trolleybus onder op weg naar huis.
Wel kreeg ik voor het eerst verkering. Het vriendje van de lagere school die ooit madeliefjes plukte (Rob ja).
De eerste kus op het Cranenveldje. De tweede in Sonsbeekpark. Een Eskimootje kado voor in de letterbak op mijn verjaardag.
Maar…………. ik redde het niet………
En ging van school af.
Er werd een nieuwe ‘passende’ school voor me gezocht.

apelsons

1974-175
1975-1976
tot februari 1977
En zo belandde ik op IVO-MAVO Zuid Veluwe.
Ik hoefde geen klas te blijven zitten en kon gewoon doorgaan.
De IVO kende geen proefwerken, kende geen leraar voor de klas die je verhaaltjes vertelde.
Je pakte je lesboek en begon te leren en als je dacht dat je het kon pakte je uit de grote ijzeren kast de toets die bij je les hoorde, maakte de toets en keek die zelf daarna na middels de antwoordenkaart. Je liep naar de leraar en die tekende je toets af op je weektaak.

Leren was echter allang mijn ding niet meer. Ik móést het wel doen want mijn ideaal was immers zelf juf worden. Ik wilde de wereld laten zien hoe het wél kon en geen kind zou hetzelfde hoeven mee te maken wat ik had meegemaakt.

Maar ik ontdekte ook organisatietalent. Ik ging in de leerlingenraad en de feestcommissie. Ik kwam in het middenschoolproject terecht. Ik leerde uitgaan (stiekem) en brommer rijden. Ik kreeg vriendinnen en een vriendje (ja alwéér Rob, die ook op de IVO was gekomen) en ik ging op vormingsweek.

Ik kwam tussen twee vuren te staan van liberale VVD ouders en sociale PVDA aanhangende rakkers die naar gelijkheid streefden. Ik moest leren omgaan met drugs die er gebruikt werden op school. Ik kreeg te maken met vrijdenkende leraren die het ook met hun leerlingen deden.
Ik moest ineens leraren met hun voornaam aanspreken want dat was ÍN!!

Het leverde me twee maagzweren op en was dus voor een lange tijd aan bed gekluisterd.
Mijn examen moest ik  vervolgens halverwege het volgende jaar doen.
Maar ik had uiteindelijk, na de switch van biologie naar geschiedenis, een diploma op zak met een 8 voor Nederlands en Frans!

De toekomst wacht op mij!!!!!