1964
Voor het eerst naar school.
Kleuterschool heette dat toen nog.
We woonden in Heelsum en daar werd kleuterschool ’t Kwetternest voor mij uitgezocht.
Ik kan me er niets van herinneren behalve dat de juf Saskia (v.d. Heyden?) heette en het hoofd mevrouw Nijdeken.
Juf Saskia kwam heel veel later nog bij me op kraamvisite bij de geboorte van de eerste!
En ik weet dat ik werken met houten gekringelde stokjes heel leuk vond.
Van de foto’s weet ik dat ik bang was voor Sinterklaas maar dat is helemaal goed gekomen want ik ben de GROOTSTE Sinterklaas-fan die er bestaat!
En we gingen één dag per jaar naar een boerderij om te picknicken. Dat was het schoolreisje.

260c1c6e38f66aa6d160f6ae47460b7e

1966
Gelukkig heb ik hier mijn hele kleuterschool kunnen doorlopen en ben daarna naar de lagere school Jac. P. Thijsse in Heelsum/Renkum gegaan.

Ook hiervan kan ik me alleen herinneren dat ik de beste met lezen was en dat ik de laatste keer met knikkende knieën alle klassen rond mocht gaan en kaarten kreeg als afscheid.

De namen van mijn klasgenootjes of meesters en juffen ben ik helemaal kwijt.

In mijn tijd zaten we in een soort houten noodgebouwtjes. Tegenwoordig staat er een meer modernere school. Toen ik op google naar oude foto’s zocht kwam ik een aankondiging van een reunie tegen. Foto’s van de noodgebouwtjes zag ik niet maar ineens kwamen wel herinneringen binnen van het buitenspelen. Een doolhof van paadjes en zanderige heuveltjes waar we speelden. 10734024_351958204984514_4454660136323176736_n

a4b3c414571af91cd936b95481cd5375

1968
We gaan verhuizen. Ik ga van de lieve Jac P. Thijsse school af. We verhuisden naar Oosterbeek en daar werd naar een nieuwe school gezocht.
Het werd in eerste instantie de Julianaschool.
Wat was ik bang om naar die nieuwe school te gaan. Zo’n groot schoolplein en allemaal andere gezichten. Gelukkig was er één jongetje (Rob) die madeliefjes plukte uit het grote grasveld achter de school en die aan mij gaf.

Ik herinner me voor de rest niets van deze school behalve dat we jongens op de meisjes (een soort tikspel) speelden en dat Rob me dan altijd tikte. Ik weet uit verhalen van mijn ouders dat de juf, bij wie ik in de klas zat, overspannen raakte en dat ik daarom van de Julianaschool af moest.

julianaschool2julianaschool 1

1969
Vanaf nu breekt een van de ergste periodes in mijn leven aan.
Na drie openbare scholen ging ik op strikt advies van mijn grootouders van moeders zijde, naar een christelijke school. Nu zat ik al op zondagschool en vond dat daar erg gezellig maar deze school was alles behalve dat wat christelijk zou moeten zijn.
Ik kwam er in de 3e klas (nu groep 5) bij meester Braam. In de 4e klas bij meester Minnema, in de 5e klas bij meester Hordijk en ik de laatste klas (6e klas) bij het hoofd der school meneer Teunissen.

Het mooiste jaar was dat van 1970-1971 bij meester Minnema. Een meester die je zag, waarvan je er mocht zijn, die je moed gaf en complimentjes. Een meester die vreselijk mooi kon vertellen over de opgezette dieren die hij uit de vitrinekast haalde. Het mooiste verhaal ging over de eend die een plekje op zijn huid waarmee hij met zijn snavel vet kon aanmaken. Dat moest omdat hij altijd in het water zwom.
Meester Minnema had altijd drie pakjes Runner sigaretten op zijn lessenaar (die op een verhoging stond) liggen. Aan het eind van de dag waren die pakjes leeg. Op een dag werd meester Minnema ziek. We kregen een vreselijke ouderwetse invalster. Een tijd later hadden we begrafenis van meester Minnema. Een van de ergste dagen uit mijn leven.

Bij de andere meesters heerste tucht. Slaan met de liniaal als je niet netjes genoeg had geschreven. Klassen terug gezet worden als je teveel fouten had gemaakt. Met je hoofd achter het schoolbord en dan werd het bord op en neer bewogen zodat je rode striemen in je nek had. Over je tafel getrokken worden en dan tegen het kerkorgeltje in de klas gesmakt worden. En vreselijk veel verbale vernedering.

Dan de angst voor de schooltandarts in die enge bus en die prikzusters.
Angst dat je je psalm of gezang niet goed genoeg uit je hoofd kende en er dan nog één bij moest leren.

Het was toen, dat ik flauw ging vallen op school als ik jarig was of als er een andere blije gebeurtenis aan kwam.

Maar ik herinner me ook de aubades op het plein voor het stadhuis. Samen met mijn vriendinnetje José.
De schoolfoto op de malle tijger. En natuurlijk het snoepwinkeltje naast de school, met de ongeduldige winkeljuffrouw. Het rook er naar zweet vermengd met de lucht van de aanwezige zoetigheid.

Ach wat heb ik een vreselijke faalangst ontwikkeld op deze school.
En wat was de CITO toets daarom een drama.
Deze periode heeft veel invloed gehad op een groot deel van mijn leven.

8fe642d8326a68c65fb163eefe1c44fe

In 1972 verliet ik de school.
Gebroken en angstig.
En oh zo bang om naar die middelbare te gaan.